Olmeye Deger(Duygusal Maratonlar)
Olmeye Deger
Hayat diye basliyan cumlelerde yorumu yoktu.Nasil olsunki daha 17 yasinda idi.Daha kizlarin bile niye farkli bir cins oldugunu bilmiyordu.Onun icin kizlar birakin ugrunda olunecek varlik olmayi deger bile vermeye degmezdi.
Hic sevmemis bir insanin sevgiyi bilmesi beklenmezdi fakat eger severse sevgi ile alakali kurallari bilmedigi icin kurallari kendisi koyar kendisi yaratirdi tum dunyasini.Belkide sirf buna inat sevmemisti hic bir kizi.Kim bilir belkide sevdigi zaman annesinine olan sevgisini kiskanip vazgeciyordu
Bekledigi gibi olmamisti universite hayati.Herkez ailesinden uzak ve serbest idi.Bu serbestligin getirdigi rahatlik onda kizlara olan sevgiyi dogurdu.Artik onun icin sarkilar degil sozler onemli,kizlar icin ise gozleri onemli idi.Galiba yavas yavas seviyordu kizlari..Hayir kizlari degil kizi…
Sevgiyi tatmamis gonlunu kaptirmisti bir guzele.Sanki hayat daha guzel gokyuzu daha mavi sarkilar daha anlamli idi onun icin.Hic sevmedigi universiteye bile oyun parki gibi geliyordu.Yanliz bu oyun ask oyunu idi…
Icini derinden yakan bu sevgiyi kimse bilmiyordu.ici icini yiyordu.Belkide tek tarafli oldugu icindi bu aci bu keder.Haykirmak istiyordu sevdiginin gozunun icine bakip,ama yapamiyordu.Nasil yapabilsin ki bu onun ilk askiydi.Ve ilk tecrubesizligi..
Derdini sigarasina ve sarkilara haykiriyordu ama yetmiyordu…Dersler , kariyer Hatta aile bile onun icin degerini yitirmisti.Artik tek derdi o kizdi.
Ama artik zamani gelmisti.O icini kemiren duyguyu icinden sokup atmak istiyordu.Giyinmisti yine en fiyakali elbiselerini ve hazirlamisti konusmasini.Universitenin bitmesini iple cekiyordu.Sevgisini haykirip sevdicegine kavusmaya ramak kalmisti.iste geliyordu sevdigi kiz.Zaten onun gozunde baska kiz yoktu.sanki sadece onu goruyordu…Evet yeryuzu bu olaya hazir idi,kiz hazir idi kendisi hazirdi.Biraz icinden konusmayi tekrar edip ustunu basini duzeltti ve basini kaldirdiginda kalbinin duracagini hissetti.Sanki yeryuzu agliyordu,ortam kararmisti,yildizlar sonmustu gunes sanki hic dogmamis gibi saklaniyordu olaydan.Dusunce gucunu kaybetmis Ali gozlerine inanmamayi tercih ediyordu.
Sessiz sakin arabanin geldigini gormeyen ayseye araba carpmisti.hayir galiba aliye carpmisti bu araba.cunki ali zaten aysenin yerine butun acilari cekmisti o anda.Ayseyi acil hastaneye yetistirmek isteyen araba alinin gozyaslari icinde uzaklasiyordu.Aliyi niye unuttularki orda.Oda yaralanmisti hemde en derin yerinden…
Ali olayin sokunu atlatip bi taksi ile hastanenin yolunu tutu.Son bir kez konusmak istiyordu.Son sozunu dymak istiyordu.Askinin karsiliksiz olmadigini duymak istiyordu …Aslinda ali sadece ve sadece ayseyi istiyordu….
Doktorlar aysenin olmemesi icin hizli hizli hareket ediyorlardi.Belkide alinin hayata kusmemesi icin ugrasiyorlardi…Ali Pencereden bakti ve gozyaslarini daha fazla icinde tutamayip aglamaya basladi.sonra disari cikip bir sigara yakti ve tekrar aglamaya basladi…Bu dunyada sadece bir kiz sevmisti ve oda olum doseginde yatiyordu.
Hizli hareketlerle hastane koridorlarini yuruyen ali Allaha dua ediyordu tek sevdigini ona bagislamasi icin.Doktorlarin lutfen cikarmisinizlarina aldirmadan aysenin elini tutup son kez gozlerine bakti ve Seni seviyordum dedi.Aysenin o guzel yuzundeki gulumseme son kez belirmisti ve bende seni… demisti.Ayse daha fazla dayanamisti bu duruma…ve olmustu.
Ali sevgiye bu kadar yakinken ondan nefret ediyordu artik.Artik dusmandi butun sevgililere ve aska.Sevdigi yasamiyordu artik,sanki ali yasiyordu…Alinin simdiye kadar bu duyguyu tatmamasi ve ilk defa yasadigi bu duyguda basarisiz olmasi onda derin yaralar acmisti…
Ali niye kotu kotu bakiyordu aynaya?kendine nefretmi etmisti?Yoksa artik yasamak zor mu geliyordu onsuz?Galiba butun sorularin cevabi sabah belli olacakti..
Alinin odasindan ses almayan arkadasi iceri girmisti ve…Ali intihar etmisti yasamaya inat..Bir beyaz gul ve bir mektup birakmisti…Mektup herseyi ozetliyordu sanki beyaz gul gibi…
O kiz icin nasil yasadiysam.,o kiz icin olmeye deger…
Loading ...
Loading ...
